Velour-vestar med V-hals

Her om dagen sydde eg ein liten vest i str. 3 år til sonen til nokre venner. Dei var på tur heim til Norge og Kristiansand i samband med ei gravferd, og trong svarte klede. Så då var det hyggeleg å kunne hjelpe dei med denne svarte vesten:


Eg hadde nemleg ein liten rest med svart velour som passa akkurat til ein liten vest. Eg kanta med ein tykk og spenstig interlock, i mangel av svart ribb som var god nok i fargen.

Eg hadde ikkje sydd V-hals før, men før eg hadde funne ut om det var vanskeleg eller ei, hadde eg klipt V-hals. Og eg hadde ikkje nok stoff til å klippe nytt forstykke, så eg fekk berre finne ut av det. Ba ei lita bønn om at dette måtte gå bra, og sette i gang, seint om kvelden. Og det blei veldig bra! “Dette var jo ikkje så vanskeleg”, tenkte eg, og viste stolt fram til mannen min.

Neste morgon blei vesten levert, og eg tenkte at eg må sy ein slik til min eigen gut også, det var så moro, og blei så bra! Eg sydde i veg utan å kikke så veldig etter for kvart steg, dette skulle jo gå så greitt. Og då sjølve V-halsen var ferdig, såg eg at saumen i V’en hadde sprekt opp så det var hol, og velouren hadde snurpa seg nedanfor V’en. Etter ein del nødhjelp med handsaum blei vesten brukande, men eg tenkte at eg vil finne ut av korleis eg syr ein fin V-hals!!

Så eg laga meg ein “V-hals-dummy”, og gjekk i gang. Spretta opp, nåla og sydde på nytt. Spretta opp, nåla og… omatt og omatt. Sukk, så vanskeleg!Heilt til eg fann ut at “AHA!”, eg må ha ein liten flekk strykeinnlegg bakpå velouren nedst i V’en! Og då gjekk det mykje betre (men framleis ikkje noko nybyrjarprosjekt, altså…). Her er vesten til min gut:



Og her er dummy’en min, eg synest den blei veldig fin til slutt:


Her er ein kortversjon av prosessen (som hugseliste for meg sjølv, og for spesielt interesserte):
Skuldersaumar fyrst.



Kvit knappenål markerer midt framme. Eg klipte 5 cm brei remse som var litt lengre enn det eg tenkte eg ville trenge. Klipte riktig vinkel på den eine enden:

Eg målte deretter til ribb-legda etter liknande metode som når eg syr college-genser-ribb i denne tut’en. Ferdig ribb skulle bli 1,5 cm brei. Med 1 cm saummonn på velouren, målte eg derfor 0,5 cm frå velour-klippekanten.






Strykeinnlegg og hakk nedst i V’en:

Framsida av ribben syast på med 3-4 cm lang saum nedst i V’en:


Sjekk for symmetri i spissen før den andre sida syast:

Når ribben er festa nede i V’en, brettast den over og monterast med overlock. Start og slutt nedst i V’en.


(Eg var så opptatt av ribb-prosessen, at eg gløymde å senke syfoten på overlocken. Derfor dobbeltsydd eine sida…)

Stoffbutikkar på Midt-Jylland

Dette kartet har lege upublisert ei stund, på tide å få det ut på web'en! Vi skal nemleg til Danmark i sommar, og   det er på Danmarksferiane våre at eg kjøper inn ein stor del av stoffet eg brukar. Eg ser ikkje bort ifrå at det kan kome linkar til andre område i kartet etterkvart, men eg kan dessverre ikkje love å halde kartet oppdatert i høve til nedlagde eller feriestengte butikkar.

SJEKK DERFOR INTERNETT, ELLER EVT. RING BUTIKKEN, FOR Å SJÅ OM BUTIKKEN FRAMLEIS EKSISTERER/HAR OPE FØR DU REISER TIL DEN, OM DU IKKJE HAR LYST PÅ BOMTUR!

Vis Stoffbutikkar/stofbutikker Midt-Jylland i et større kart

Tusen takk til alle som har kome/kjem med tips til stoffbutikkar som er verdt eit besøk på Midt-Jylland! (Tips gjerne også om du ser at nokon av butikkadressene i kartet ikkje stemmer lenger, på førehand tusen takk for hjelpa!)

Juli 2012: Sjå omtale av ein del av butikkane på Midt-Jylland her.

Velourgenserar, og litt om det å dele opp mønsteret

Dei eldste to, på 5 og 3,5 år trong genserar. Denne gongen har eg brukt samme gensermønsteret til jenta også, medan eg tidlegare berre har sydd guttegenserar av det. Men det skulle vel ikkje vere nokon grunn til at ikkje jenter kan gå med slik fasong, vel?



Jenta har i det siste gått og ønskt seg rosa tøy med gule striper, så det blei rosa genser med éi stor, gul stripe. Gutungen likar best det han har frå før, men han kjem nok til å like genseren sin etterkvart, berre han får litt tid på seg :-)

Om oppdelinga av mønstera (samme mønster, men i str. 4 og 6 år):

Mønsteret har eigentleg heil framside og bakside, men eg har delt det opp (også bak). Det vil seie, i praksis har eg berre bretta mønsteret til, og lagt til 1 cm saummonn utanfor brettekanten. Det som ikkje er lurt, om ein vil ha fleire stoff i staden for eitt, er å klippe opp etter at ein har klipt ut den store mønsterdelen i eitt stoff, for då får ein ikkje med saummonn!

Om ein synest det blir litt kjelkete med bretting, eller ein vil dele opp eit mønster i linjer som ikkje er rette, kan ein teikne av ein ekstra mønsterkopi, og klippe i veg! Berre hugs, at jo mindre rette kantane er, jo vanskelegare er det å sy etterpå! Det enklaste er å dele opp med rette linjer, og i litt avstand frå hjørner og slikt på mønsteret.

Her er nokre døme på tidlegare plagg med oppklipte/-delte mønster:

Mønster, genserane øvst i innlegget:

Eige, skal lure på om det var Armstrong si bok eg fekk hjelp av? Har i allefall gradert det til fleire storleikar med hjelp frå Aldrich.

Stoff:

Einsfarga, rosa og einsfarga gul velour frå Rainbow tekstil. Stripete rosa/raud velour frå Danmark ein stad (stofogstuff.dk?). All ribb, og limegrønn velour frå Stoff og Stil. Stjernevelour frå JNYDesign, trur eg. Den brune velouren er frå Stofstedet.dk.

Når ekstra dyrebare jersey-skattar skal gjennom vask før sying

Eg fekk ei stor pakke med stoffrestar i posten i fjor. Mange bitar var i full breidde, men berre 30-40 cm lange, og då er det så kjipt om masse stoff skal gå bort i innrulla kantar som er eit herk å klippe og sy i. Så eg sydde stoff saman til passeleg store “sylindrar”, utan å la overlocken skjere bort noko. Det var litt arbeid både å sy saman og klippe frå kvarandre etterpå, men i dei tilfella då omtrent kvar kvardrat-centimeter tel, så er det verdt det! Jerseyen rullar seg stskillig mindre. (Men eg gjer ikkje dette kvar gong eg har kjøpt jersey, altså, hehe).
I praksis har eg klipt laus stoffa ettersom eg skal bruke dei. Så innimellom får eg nokre overraskingar i stoffhylla, når eg tar fram og opnar ein stor “stoffklump” og tenkjer “oj, dette stoffet hadde eg heilt gløymt at eg hadde!” ;-)

Klikk påbileta for større versjonar:

Dette er forresten ein opplæringspost for meg i html-redigering, noko som til nå har vore heilt gresk for meg. Men eg fann ein tutorial på nettet på korleis ein kan få bilete side om side, og der fekk eg gode tips. Tutorialen kan du finne her. I tillegg tipsa min html-kyndige mann om at det ikkje er lurt å definere både høgde og vidde på biletet, så har har eg berre definert vidda.

Sommarluer

I går posta eg tutorial der eg viste til “sopp-lua”, men sopplua var ikkje å finne nokon stad… Her kjem den!

Denne lua er sydd på samme måte som lua i tutorialen, bortsett frå at denne er i str. 52, og at bremmen er litt mindre kurva. Dette gjer at bremmen ikkje står så mykje ut. På mønsteret er innerkanten på bremmen midt framme 1,6 cm nedanfor ytterspissen av bremmen, den tilsvarande avstanden på den blå lua er 4,5 cm (den blå lua er str. 54). (Sjå teikninga nedanfor, det er den avstanden som der er teikna inn som “2-3 cm” det er snakk om.) Begge bremmane er 4 cm djupe midt framme, og har ein halv hovudomkrins som breidde.

Biletet er henta frå tutorialen nemnt lenger oppe).

Stoff og tilbehør: Sopp-lua: Tynn jersey frå Stoff og Stil, ribb også derifrå. Eitt lag med ordinær ti-kroners-strykeinnlegg frå Stoff og Stil på begge stoff i bremmen, litt vliesofix i mellom.

Det samme gjeld den blå lua, bortsett frå at jerseyen er litt tykkare og kjem frå Jofotex.

Sommarlue med brem, tutorial

Nokon hadde lyst på tutorial på korleis eg har sydd sommarlua med brem her om dagen, så i dag har eg sydd ei lue til, og knipsa masse bilete imens!

Lua er i prinsippet lik lua i dette innlegget, bortsett frå at sommarlua ikkje er fora, at den har brem, og at ribben er litt annleis fordelt. Og så har sommarlua lausare passform.


English: The summerhat is basically the same hat as the hat in this post, except for the lack of the lining in the summerhat, added brim, and a little bit different way to sew on the ribbing. And the summerhat has a looser fit.


Den blå lua er sydd i str. 54, det vil seie at barnets hovudomkrins er 54 cm. (Lua over er litt stor til modellen, ho er oppunder 52 rundt hovudet.)

Mønster:

Teikn mønster på halv lue (venstre sida av mønsteret skal ligge mot stoffbrett ved klipping). Start med å teikne figuren over. Sjå mål nedanfor, eller rekn ut sjølv: Breidde: Hovudomkrins delt på to. Høgde: Hovudomkrins ganga med 0,7 og delt på to. Del i tre like store vertikale delar/søyler.

Str. 50:
Breidde: 25 cm, høgde: 17,5 cm. Kvar søyle er 8,3 cm brei. Avstand topp til gul linje: 7,2 cm

Str. 52:
Breidde: 26 cm, høgde: 18,2 cm. Kvar søyle er 8,7 cm brei. Avstand topp til gul linje: 7,5 cm

Str. 54:
Breidde: 27 cm, høgde: 18,9 cm. Kvar søyle er 9,0 cm brei. Avstand topp til gul linje: 7,8 cm

Str. 56:
Breidde: 28 cm, høgde: 19,6 cm. Kvar søyle er 9,3 cm brei. Avstand topp til gul linje: 8,1 cm

Teikn inn 60 grader i kvar topp, til dømes ved å teikne inn den gule linja (sjå mål over), og deretter teikne linjer frå midten av søyla ned til den gule linja.

Tilføying 06.juni'12: Mønsteret er litt høgt i kuppelen, ser eg når barna mine brukar luene. Så når du har teikna mønsteret kan du nok med fordel take bort ei 0,5-1 cm brei stripe nederst på mønsteret. 

Som biletet under viser, teiknar du inn:
-"midt framme, klipp mot stoffbrett" på venstre side
-Avrunding av kanten på høgre side av mønsteret (blir baksaum)
-På biletet under er det også lagt til 1 cm saummonn, utanom på venstre sida.
-I tillegg er det stipla nokre linjer mellom fjelltoppane på teikninga, men desse treng du ikkje å tenkje på når du klipper lua. Men du kan hugse på dei til du skal sy lua.




Ribbkant: Så langt er mønsteret teikna utan ribkant. Klipp av eller brett bort ei 2 cm brei stripe nederst på mønsteret, eller den ribb-breidda du heller måtte ønskje. (Hugs at saummonn nå er inkludert i mønsteret ovanfor klippe-/brettekanten).

Ribblengda er 80% av hovudomkrins.
Str: 50:
Utan saummonn: 4 x 40 cm              
Klipp (med saummonn): 6 x 42 cm

Str. 52:          
Utan saummonn: 4 x 41,6 cm          
Klipp (med saummonn): 6 x 43,6 cm

Str. 54:
Utan saummonn: 4 x 43,2 cm            
Klipp (med saummonn): 6 x 45,2 cm

Str. 56:
Utan saummonn: 4 x 44,8 cm
Klipp (med saummonn): 6 x 46,8 cm          





Brem som går langs fremre halvdel av lue- og hovudomkrinsen: Denne kan lagast på ulikt vis. Eg har laga to ulike bremmar (sopplua og denne blå tog-lua), der begge fungerer, men bremmen på toglua var litt for kurva (tendens til bølgete brem). Det eg kjem til å presentere nå, er derfor ein mellomting mellom dei to:

Brett eit ark i to, og teikn ein strek rett ut frå bretten. Merk av eit punkt på linja sånn cirka ein fjerdedel av hovudomkrins (sjå under) ifrå bretten, i dette tilfellet 13,5 cm frå bretten.

50 : 4 = 12,5
52 : 4 = 13
54 : 4 = 13,5
56 : 4 = 14



Teikn bremmens inner-kant: Start 2-3 cm nedanfor linja og teikn bort til punktet på linja. Prøv deg fram med blyant og viskelær til du får ein jevn linje, der linja har mest sving nærare bretten, minst sving lengst frå bretten Kor stor sving det er på denne linja vil avgjere kor mykje bremmen vil stå ut frå lua. Det går an å berre ha ei rett linje også som innerkant på bremmen, då vil en få ein brem som går i flukt med lua utan å bøye noko utover.

Set målebandet på høgkant langs den bua linja, med starten ved bretten. Merk av når du kjem til ein fjerdedels hovudomkrins. Teikn inn ytterbrem, bremmen min er 4 cm djup på midten. (Merket du laga blir ytterkanten på bremmen.)

Ferdig brem-mønster, saummonn ikkje lagt til:

Klipping:

Legg mønster mot stoffbrett når du klipper, så du får eit slikt stoffstykke:

Ribb: Sjå avsnitt lenger oppe.


Brem: Stryk på strykeinnlegg på begge lag i bremmen før klipping. Legg til saummonn (1 cm) på alle kantar. Klipp hakk i saummonnen på midten.

Sying:

Sy saman sjølve lua slik bileta viser Bilete nummer to viser korleis eg syr inn kurve/avrundar vinklane. (Klikk  på bileta for større versjonar)






Fest og klipp trådremsene om du brukar overlock:

Klipp eit lite hakk i saummonnen midt framme og i kvar side, slik bileta viser:


Sy bremmen saman langs ytterbogen, klipp ned saummonnen etterpå, klipp deretter mange hakk i saummonnen.

Vreng og press. I tillegg til strykeinnlegg, har eg hatt i nokre flak med vliesofix inni bremmen, for å lime bremmen saman.

Sy stikning langs ytterbogen.
Sy ribben til ein ring, merk av midt framme med eit lite hakk, brett på langs og press:


Fordeling av ribben: La ribben vere strammare på bakre halvdel av lua enn framme, der det er brem. Men la det vere litt stramming også framme. I praksis har eg lagt bremmen langs ribben slik biletet viser, og så laga merke/hakk i ribben så ribben er litt kortare enn bremmen.


Montering:
Før du syr, skal du nå ha nokon form for passmerke for kvar fjerdedel på lua, midt framme på brem og ribb, og justerte merke i sidene på ribben. Ytterkantane på bremmen passar med sidemerka i lua og ribben.

Vreng lua, legg oppsida av bremmen rette mot rette midt framme, legg deretter ribben innanfor, sjå bilete:

Sy rundt, strekk i ribben så merka stemmer overeins. Fest og klipp trådane, vreng. Dersom du vil sy fast ribb-saummonnen med ein stikning, går det nok bra å gjere dette med vanleg rettsaum dersom du strekkjer i lua medan du syr. Eller velg sikksakk (eller sy med coverstitch-maskin, om du har). Ferdig!


Revidert 14.05.12

Symaskin-komfort

Symaskina mi er for tida til reparasjon, etter at den blei ramma av akutt, men vedvarande forvirring. Stakkar maskina mi! Den byrja å sy bakover når den skulle fram, og visste ikkje heilt om den skulle sy korte eller lange sting. Og sirklar den skulle sy blei alt anna enn runde.

Det er forresten ei Pfaff Performance 2058 det er snakk om, den er vel eigentleg ei quiltemaskin. Ryktene fortel at den blei kalla “symaskinenes Rolls Royce” då den kom på marknaden i si tid. Sjølv kjøpte eg den då den måtte vike banen for neste symaskin-generasjon. Men trass i at den ikkje er yngst og mest fancy lenger, så har den fungert veldig bra. Så bra at dette innlegget skal handle om det eg likar ved den, og som eg saknar hjå vikaren.

Vikaren er ei Janome JR1012, og det er eigentleg ein veldig urettferdig match, som å samanlikne Rolls Royce med Lada. Eller kanskje heller med ein knøttliten el-bil. For JR1012 er ikkje dårleg, den er berre veldig, veldig enkel, den enklaste innanfor Janome-sortimentet. Du skjønar,  då eg ønskte meg symaskin til jol i 2008, ønskte eg meg nemleg ei heilt enkel maskin, fordi eg visste ikkje om symaskina kom til å bli noko særleg brukt eller ei. Haha, vi skulle berre visst, vi, både gjevaren (mannen min) og eg, korleis kvardagen vår kom til å bli forandra av denne maskina!

I allefall. På tide å kome til poenget. Kva er det så den Rollsen har, då, som ikkje junioren har?

Det som er tydelegast, er alle saumalternativa. “Over 200 beautiful stitches”. Men dei fleste av dei har eg omtrent aldri brukt. Nei, det eg saknar, har mest med sy-komfort å gjere, det at symaskina og eg spelar godt på lag, at den gjer sy-jobben enklare for meg og at den gjer det eg vil den skal:

-Nåla går automatisk opp når eg slepp pedalen. Eller ned, om eg heller vil dét.
-Foten går ned og opp av seg sjølv når eg startar eller sluttar å trø på pedalen
-Nåla kan styrast opp og ned, “halvsting for halvsting” med lette pedaltrykk
-19 forskjellige nålposisjonar sidevegs, brukast i stor grad
-Nålitredar; enkel dings med stor verdi
-Trådkuttaren opererast med éi hand
-Reversknapp like ved syfoten så ein kan trykkje på knappen og styre stoffet samtidig
-Undertransportøren kan enkelt koplast ut. Dette er veldig kjekt dei gongene det er viktig at stoffet eg skal sy er lett å leggje på plass under syfoten, utan at stoffet hektar seg opp i transportørtaggane.
-Maskina stiller seg inn på samme saum kvar gong ein slår den på, så eg slepp å hugse på å sjå etter om eg brukte rettsaum eller sikksakk sist eg sydde.
-Før eg kjøpte Coverstitch-maksin, og sydde med tvillingnål, sette eg svært stor pris på at maskina kunne hjelpe meg å hugse at det stod tvillingnål i. Medan eg med JR1012 fekk eg nokre uheldige kombinasjonar av tvillingnål og sikksakk, var det med Pfaffen færre, eller kanskje ingen, tvillingnåler som knakk mot stingplata
-Knapphol syr den veldig enkelt
-Den er så tung at den ikkje hoppar og dansar eller sklir på bordet
-Den har applikasjonssaum som ser ut som spikermatte sett frå sida. Ikkje noko stor finesse å ha dette, altså, men saumen manglar på JR1012.
-Den innebygde overtransportøren; denne er omtrent alltid på, med mindre eg brukar spesialføtter som ikkje er kompatible med den.
-Maskina seier i frå om at det snart er tomt for undertråd
-Diverse syføtter; av dei eg er mest glad i er den opne applikasjonsfoten og “overlockfoten” (trur eg den heiter), sistnemnte er ein fot som har ein langsgåande kant som gjer at nåla har konstant avstand frå ein stoffkant.

Ei god symaskin er alstå meir enn berre mange pyntesaumar, og om Pfaffen nokon gong takkar for seg for godt, skal eg take fram denne lista før ny maskin blir kjøpt. Maskina har forresten også finesser som moglegheit til å lage sine eigne saumar frå grunnen av, og å setje saman element frå ulike saumar og lagre til ein ny saum. Men dette er funskjonar eg aldri har brukt. “Komfort”-lista kjem derimot til å bli lengre etterkvart som eg kjem på ting.

Kva likar du med di maskin?

Så har eg også fått meg velourbukse

Eg blei så fornøgd med den fyrste trippelfarga buksa at eg hadde lyst til å sy ei til meg sjølv også. Og etter å ha brukt babyens søvnøkter på dag og kveld i eit par dagar har det blitt bukse på meg!

Om mønster-konstruksjonen: Eg teikna mønsteret utifrå “The very close fitting trouser/jeans block” i dameboka til Winifred Aldrich. Om nokon har boka “Syboka” av Mari Melilot, er samme “oppskrifta” også å finne der (på norsk), så vidt eg kunne sjå då eg kikka i sistnemnte bok på biblioteket dagen etter å ha teikna mønster. Denne grunnforma har samme eller nokonlunde samme mål på buksa som på kroppen rundt liv/rumpe, og er berekna for stoff med litt stretch, så eg tenkte det var ei passande form. Men velour hadde litt for mykje stretch, eller så har eg teikna feil, for buksa blei i fyrste omgang veldig vid. Og for høg i livet framme også. Etter store justeringar både her og der, blei buksa meir slik eg hadde sett for meg. Om det er andre som har brukt denne grunnforma, så fortél gjerne korleis den fungerte for dykk!

Om designet: Buksa jentungen har på seg var eigentleg feilberekna, for eg hadde tenkt at den raude stripa skulle vere ved kneet, slik den er på vaksenbuksa. Men etter å ha sett desse bileta, lurar eg på om neste bukse skal bli slik barnebuksa er! Buksa mi er dessutan litt for kort, ser eg av desse bileta (foto er ein grei måte å evaluere plagg, ser eg :-) Då eg fekk idéen til desse buksene, såg eg for meg sleng nedst, som på ei 70-talsbukse. Men etter å ha prøvd det ut nå under laginga av denne vaksenbuksa, så blei det liksom ikkje heilt bra, for stoffet er for mjukt til at det står utover slik eg tenkte det skulle.  Så eg snurpa i staden for.

I livet er det samme type linning som eg har sydd på  flesteparten av barnebukser mine, ribb med innlagt strikk. (På barnebuksa her er det berre ribb, men breiare). Eg blir litt hjelpelaus av å gå med bukser utan lommer, så lommer blei det her også, men det blei litt klumpete.

Velourstripa over kneet er forresten sydd med stretchen vertikalt i staden for horisontalt, for å fylgje knebøyen. Teoretisk sett veldig lurt (tenkte eg, i allefall, hehe), i praksis veit eg ikkje om det har så mykje å seie…

Alt i alt –eg trur eg kjem til å bli veldig glad i denne buksa

Stoff: Velour og ribb frå Stoff og Stil, med unntak av det nederste raude, som er frå Textart (skikkeleg flott raudfarge!)

Ny bukse med tre liknande fargar

Buksemodellen skulle hatt eit namn som sa noko om korleis den ser ut… Eg kjem ikkje på noko for øyeblikket, kanskje nokon har forslag? Anyway, fyrst sydde eg denne, og eg  blei så fornøgd med modellen at nå som vi skulle i fireårsdag til ei niese, så måtte eg sy ei bukse til. Men ho elskar rosa, så dét blei det:

Speilrefleksen vår har stadig vanskar med å gjengje raudtonar. På det øvste biletet har eg prøvd å fikse bittelitt i etterkant, men heilt bra blir det ikkje. Det nederste stoffet trur eg er mest realistisk framstilt på det øvste biletet, medan stripa i midten er best på det nederste biletet.

Eg har funne ut at det er moro å utfordre fargar ved å kombinere nyansar som ligg nært kvarandre. På buksa over var dei to nederste fargane så nære kvarandre, og likvel så ulike, at det skurra litt. Men då den ljoserosa kom på, var det akkurat som den roa det heile ned. Herleg!

Eg lika den fyrste modellen i brent oransje og raudt så godt at eg har brukt dei to siste dagane til å lage ein kopi til meg sjølv! Eg gløymde å take bilete av den medan det framleis var dagsljos i dag, men etterkvart dukkar den nok opp på bloggen:-)

Mønster: Eige
Stoff: Frå toppen: Ribb frå Stoff og Stil, rosa velour Stoff og Stil, raud velour, var vel også Stoff og Stil, meiner eg, raudrosa velour frå Rainbow tekstil.

Ein slags college-genser blei det…

Eg skulle lage genser til minstejenta, eg såg for meg korleis den skulle vere, teikna mønster, sydde. Og så blei det noko anna. Ikkje fyrste gongen dét skjer, og det kjem heilt sikkert til å skje igjen ;-) Men genseren er brukande i massevis, så det er  ikkje så farleg.

Mønster: Utgangspunkt i “Flat body block/basic jersey block” frå Aldrich. Denne modellen har 12 cm bevegelegheitsvidde rundt brystet. Også over skuldrane er det ein del vidde. Så det passar greitt til ein college-genser.  Ermane er litt vidare nedst enn grunnmønsteret er. I halsen har eg blitt inspirert av Maja og Kristin/Heilt spesiell til å sy retro-halsopning! Eg har ikkje gjort det på barneklede før, berre ei liknande løysing på ein topp til meg sjølv.

Jentungen treng fleire genserar, og neste gong er planen å teikne ein smalare modell, og med… Hehe, dét kjem det nok noko om på bloggen, viss idéane fungerer ;-)

Stoff: Stretch-isoli frå Hilco, stripete stretch-jersey, også frå Hilco. Knappar frå KAM/Lykkedragen.no