Prym-tang til KAM

For litt sidan kjøpte eg innsats for plastknappar til Prym-tanga. Det er ikkje så ofte eg brukar KAM-knappar lenger, sidan barna har kome over body-stadiet, men for ikkje lenge sidan blei Prymtanga testa på KAM-knappane i str. 12. Det funka fint.

Uavhengig av kva for tang du brukar, treng du ei syl i tillegg for å lage hol til å tre knappen gennom før du klemmer med tanga.

Kantebandsapparat for FOE

(FOE= Foldover Elastic)

Her er “single fold”-apparatet mitt for Coverproen; ei venninne var nysgjerrig på apparatet, så her kjem ein presentasjon! Eg brukar det ikkje ofte, men nå har eg akkurat kanta kjøkkenhandkle med FOE, og då fungerer det supert!

Apparatet er kjøpt hjå Sharpsewing på Ebay, det kostar oppunder 180 kr inkl frakt frå USA. Slike apparat finst for ulike breidder på bandet, denne er for 5/8” band, så eg har  kjøpt FOE som er 5/8” breitt. Eg har ikkje prøvd apparatet til vanleg, vevd skråband. Eg har heller ikkje prøvd det på noko særleg svingar, men på rette strekningar fungerer det veldig fint. Og når stofftykkleiken er jevn og tynn; om stoffet derimot blir tykkare, kan det kanskje bli i utfordring å få nåla til å treffe inne på bandet. Nåla står forresten i høgre posisjon, kjedesting. Apparatet er veldig enkelt å stille inn (eg har berre brukt det med gjennomsiktig fot); stille det inn slik at “støttekanten” lengst framme står parallelt med og inntil syfoten, og deretter stramme skruane.

Here’s a presentation of my single fold binder for my Coverpro. I don’t use it much, but in some cases, like when I made tea towels the other day, it workes splendidly. Bought at Sharpsewing on Ebay, cheap. Several sizes, I bought 5/8” and bought 5/8” FOE at the same time (in other shops on Ebay). Very easy to adjust and use, at least when the fabric is even and thin, but I’m afraid it doesn’t work that well in bends and sewing across seams with some thickness. Maybe it will work with woven biastape too, I haven’t tried. The needle is placed in the right position, chain stitch.

Syrommet gjeninnreda!

Har du lyst til å sjå syrommet mitt? Velkommen inn!

Bakgrunn: Det vesle rommet sentralt i huset har fungert som lager/bortstuingsrom dei siste åra. Nå er familien blitt så stor at vi må byrje å ete i stova, ved bordet der eg har sydd dei siste tre åra. Eg måtte altså finne ei ny løysing til sysakene mine. Og løysinga var å flytte ut ein heil del ting frå roterommet, og innrede på nytt.

Stikkord for ny-innredninga:-Lite rom (Ca 10 m²)
-Praktisk innredning
-Lågt budsjett…
-…sidan rommet i seg sjølv ikkje er det vakraste rommet i huset

Resultat:
Sjølv om rommet er lite, har det har blitt eit fullt brukande syrom. Liten plass har også fordelar; eg kosar meg med at eg når fram til det meste nesten utan å flytte meg…

Og så bileta:
Oversiktsbilete, hovudsida av rommet:

På motsett side finn ein dette (litt overlapp mellom bileta):
Detaljar:

Øverst over syplassen er det to stykk Billy-vegghyller frå IKEA ved sida av kvarandre. Det skulle eigentleg vere to skilleveggar i kvar hylle, men vi lot vere å montere den eine.




Under Billy-hyllene heng det ei hylle som er ei 20 cm djup, lang (2,40 m?) hylleplate kjøpt på Byggmakker. Det gule sortimentskåpet kjøpte eg på Jula for 139 kr, veldig fornøgd med det.

Eg er godt fornøgd med desse veggkrokane frå Jula, som eg brukar til å oppbevare rullar med band. I tillegg har eg brukt nokre gamle dusjgardin-krokar for å henge opp brett med band.









Den aller kjæraste dingsen eg kjøpte, er kanskje denne magnetslista. Det viktigaste som heng her, er den vesle, oransje broderisaksa, som eg brukar til stadigheit. Og like til høgre for denne; den butte stoppenåla, som eg festar overlock-trådremsene med.



På kvar side av magnetlista, er det ei lang Bygel-stang, med diverse Bygel-tilbehør på. Blant anna denne boksen med pennar og diverse i, er kjærkomen.




Tråd-korgene passar greitt til Mara-tråden…






Den svarte rullen med skulderband passar også fint oppi ei av korgene. Så er det berre å dra ned så mykje band ein treng. I boksen til venstre er det to rulleknivar; ein med skarpt blad til stoff, og ein med eit gamalt, sløvt blad til papir (mønster). Kalkulatoren bakanfor brukast som mønstervekt, i tillegg til å rekne med:-)




Dette er ein rest etter roterom-tida; glidelåsar hengt opp i dusjgardin-krokar via delvis utfalda bindersar. Eg har ikkje hengt opp nokon gardiner på rommet ennå, og tenkte at glidelåsane likesågodt kunne henge. (Eg har fått kommentarar frå folk som har sett dei frå utsida, og lurar på om vi brukar glidelåsar som gardiner, hehe…)











Denne hylla er eg veldig fornøgd med, dvs., det er ikkje sjølve hylla, men hylle-knektane, eg er så fornøgd med. Inni dei kan eg nemleg oppbevare rullar; mønsterpapir, vliesofix. Og balkongflagget…





To skjerematter er veldig greitt til klipping av småbarnsklede, så slepp eg å flytte stoffet midt i klipping av enkeltdelar. Vel, klipping er jo eigentleg skjering, for eg brukar rullekniv og ikkje saks.
Under bordet: Eitt av hjelpemidla eg er aller mest fornøgd med; ein stor dunk til sy-avfall. Eg når den frå alle maskinene, og frå klippeplassen. Nokon fordelar er det med veldig lite syrom!





Og her havnar alt avklipp med så store bitar at eg trur det kan kome til nytte…





Eg har brukt rommet i, tja, ein månads tid nå, og eg diggar funksjonaliteten i rommet! Så lett å leggje ting på plass at det ikkje blir noko sak å rydde! (Og eg er ikkje spesielt glad i rydde, berre spør mannen min om korleis det såg ut då eg brukte stova som syrom, hihi!
Har du lyst til å vise fram ditt syrom? Legg gjerne inn ein link i kommentarfeltet!



Tillegg: Det var ønskje om detaljbilete av glidelåsopphenget, her er eit utsnitt av biletet i høg-oppløyseleg versjon :-)

Bli med på guida tur med kantebandsapparatet mitt

Innimellom får eg ulike spørsmål om kantebandsapparatet mitt. Eg har ei kantebandsløysing som eg er svært fornøgd med, men som dessverre ikkje så lett lar seg reprodusere. Eg har derfor latt vere å blogge om det tidlegare, fordi eg har frykta at eg ville forvirre meir enn å hjelpe om eg skreiv om det. Men, kanskje nokon har lyst til å sjå korleis eg kantar likevel, sånn berre for moro? Eller, om ein sit som eit sprøsmålsteikn med eit flunk nytt apparat mellom hendene, og er desperat etter tips til kva ein kan prøve å stille på?
Og, som ved alle guida turar; det er lov å stille spørsmål :-)

Maskin: Janome Coverpro 1000CPX (ei rein coverstitch-maskin)
Kantebandsapparat: Type A-apparat (ingen brett på baksida), 1 1/2” (frå 38 mm brei remse t il 14 mm brei kant). Ikkje “fits Janome”.



Kjøpt her: http://stores.ebay.com/SHARP-SEWING-SUPPLIES. Annonsa på mitt apparat har gått ut, og eg veit ikkje om dei har akkurat denne modellen lenger.

Slik monterer eg apparatet (sjå tekst som kjem opp når du held musemarkøren over biletet. Nokon bilete kan forstørrast ved å klikke på dei.):

Legg til bildetekst

Festeplata kjem frå det originale 42mm-apparatet, men plata kan også kjøpast separat hjå Symaskiner.no for ein billig penge.
Når apparatet er festa berre i eitt punkt, er det akkurat så mobilt at eg enkelt kan flytte bittelitt på det. Dette likar eg veldig godt. Om eg roterer apparatet rundt skruen, kan eg justere kantebadet sidevegs; vrir eg bittelitt med klokka, flyttast kantebandet mot høgre under syfoten, og mot klokka omvendt.
Fyrste gong eg stilte apparatet inn, justerte eg “armane” til venstre på apparatet, slik at saumen på baksida dekkjer heile stoffkanten:

Innstillingar på maskina (hald musemarkøren over bileta for å få fram tekst):

Nåler: Organ ELx705 str. 90.


OBS: Brukar du den korte, originale syfoten som fylgde med originalt kantebandsapparat, og slit med at det berre blir surr på undersida av kantebandet? Prøv å bytte til ein annan syfot!



Diff’en står på 0,5 (lågast) ved kanting med ribb, og oppover mot 1 ved kanting med interlock. Ønskjer eg ein sjeldan gong at kantebandet skal rynke stoffet, skrur eg opp diff’en på max. Eg veit at andre (med andre typer apparat) kantar med mykje høgare diff enn meg med godt resultat, men eg har ikkje skjøna kvifor dette varierer.

Apparatet mitt er ikkje så følsomt for ulike trykkfot-press, men om du slit med hoppesting på ditt apparat, kan det vere at det hjelper å auke presset, dvs. skru nedover.


Stoff til kanteband:
Eg brukar både ribb/stretch-jersey frå Stoff og Stil, eller ribb av liknande kvalitet, og ulike typer interlock. Men mest ribb, og alltid ribb der kanten kjem på strekk, slik som i halsutringing. Alltid interlock der eg ikkje ønskjer snurping, slik som nedst på eit plagg eller nedst på armar (men heilt snurpefritt får eg det sjeldant).
Eg brukar rullekniv, quiltelinjal og skjerematte når eg kuttar remsene, så dei blir jevne.

Treing av stoff i apparatet:


Stoffremsene krummar seg ofte i nokon grad mot retta. Eg matar som regel remsa inn i apparatet med retta mot meg, med mindre det blir lett synleg at det då er vranga som blir liggande ut. Med ribb og interlock er det kanskje ikkje store forskjellen på kva for side som er inn og ut, men nokon stoff fungerer mykje betre å kante med om dei brettast samme veg som dei naturleg rullar seg.





Eg brukar høgre handa mi til å halde rundt apparatet medan eg syr, og høgre peikefinger kviler mot kantebandet for å hindre det i skli mot høgre.


Slik avsluttar eg saumen:






Som ein kan sjå, rynkast stoffet litt med ribb. Det rynkar seg ofte bittelitt også med interlock, men mindre enn med ribb.
Pinsetten er grei å ha når ein kantar, til dømes i kurver:

Eller for å hindre enden på stoffet i å skli unna:


Kommentarar på slutten av turen:
Eg har til saman fem ulike kantebandsapparat; det originale 42 mm-apparatet som brettar på baksida, og fire frå Sharpsewing, ingen av desse brettar på baksida. Eg rakk aldri å lære meg det originale apparatet før eg fekk dette som har fungert supert for meg. Både det originale, og alle dei andre har vore litt vriene i starten, og sidan eg har hatt eit apparat som har fungert har det aldri blitt til at eg har øvd med dei andre. Om du har eit originalt apparat du slit med å få til, vil eg råde deg til å bli medlem av syforumet Sykroken, fordi der er det mange som har mykje erfaring med dette, og som kan hjelpe.

Eg blir av og til spurt om eg kan fortelje kva for eit apparat folk skal kjøpe. Eg synest det er vanskeleg å svare på dette, fordi det er så mange ulike faktorar som spelar inn på om resultatet blir vellykka eller ei. Det er vanskeleg å kante, rett og slett, det krev øving, og det er vanleg å streve i starten (Eg har gitt opp å bruke fire apparat…)

Men, om du absolutt vil ha eit råd, og er villig til å hoppe uti det, med risiko for at det er bortkasta tid og pengar, ville eg gått for eitt av to alternativ:

1. Om du har Janome Coverpro 1000CP/CPX eller tilsvarande Elna-maskin: Janomes original-apparat, 42 mm. Dette er apparatet for den som vil vere sikker på at apparatet passar til maskina. Mange har apparatet, så det er relativt lett å hå hjelp. Men, det er dyrt, og det brettar stoffet på baksida, slik at det blir ein tykk kant. Ja, det går forresten an å trikse det til for å få det til å la vere å brette på baksida, men det har eg ikkje prøvd sjølv.

2. Uoriginalt type A-apparat med klippebreidde 1 1/2” hjå Sharpsewing, til dømes denne, eller dette. Eit slikt apparat er billig, og brettar berre ein gong på baksida. Men, ein har ingen garanti for at apparatet vil passe, heller ikkje dei som det står “fits Janome” på, og ein må gjerne vere litt kreativ når ein festar apparatet. OBS: Festeplate må kjøpast separat, og kan kjøpast hjå Symaskiner.no.
Det var det for nå, ha ein fin kveld!

Symaskin-komfort

Symaskina mi er for tida til reparasjon, etter at den blei ramma av akutt, men vedvarande forvirring. Stakkar maskina mi! Den byrja å sy bakover når den skulle fram, og visste ikkje heilt om den skulle sy korte eller lange sting. Og sirklar den skulle sy blei alt anna enn runde.

Det er forresten ei Pfaff Performance 2058 det er snakk om, den er vel eigentleg ei quiltemaskin. Ryktene fortel at den blei kalla “symaskinenes Rolls Royce” då den kom på marknaden i si tid. Sjølv kjøpte eg den då den måtte vike banen for neste symaskin-generasjon. Men trass i at den ikkje er yngst og mest fancy lenger, så har den fungert veldig bra. Så bra at dette innlegget skal handle om det eg likar ved den, og som eg saknar hjå vikaren.

Vikaren er ei Janome JR1012, og det er eigentleg ein veldig urettferdig match, som å samanlikne Rolls Royce med Lada. Eller kanskje heller med ein knøttliten el-bil. For JR1012 er ikkje dårleg, den er berre veldig, veldig enkel, den enklaste innanfor Janome-sortimentet. Du skjønar,  då eg ønskte meg symaskin til jol i 2008, ønskte eg meg nemleg ei heilt enkel maskin, fordi eg visste ikkje om symaskina kom til å bli noko særleg brukt eller ei. Haha, vi skulle berre visst, vi, både gjevaren (mannen min) og eg, korleis kvardagen vår kom til å bli forandra av denne maskina!

I allefall. På tide å kome til poenget. Kva er det så den Rollsen har, då, som ikkje junioren har?

Det som er tydelegast, er alle saumalternativa. “Over 200 beautiful stitches”. Men dei fleste av dei har eg omtrent aldri brukt. Nei, det eg saknar, har mest med sy-komfort å gjere, det at symaskina og eg spelar godt på lag, at den gjer sy-jobben enklare for meg og at den gjer det eg vil den skal:

-Nåla går automatisk opp når eg slepp pedalen. Eller ned, om eg heller vil dét.
-Foten går ned og opp av seg sjølv når eg startar eller sluttar å trø på pedalen
-Nåla kan styrast opp og ned, “halvsting for halvsting” med lette pedaltrykk
-19 forskjellige nålposisjonar sidevegs, brukast i stor grad
-Nålitredar; enkel dings med stor verdi
-Trådkuttaren opererast med éi hand
-Reversknapp like ved syfoten så ein kan trykkje på knappen og styre stoffet samtidig
-Undertransportøren kan enkelt koplast ut. Dette er veldig kjekt dei gongene det er viktig at stoffet eg skal sy er lett å leggje på plass under syfoten, utan at stoffet hektar seg opp i transportørtaggane.
-Maskina stiller seg inn på samme saum kvar gong ein slår den på, så eg slepp å hugse på å sjå etter om eg brukte rettsaum eller sikksakk sist eg sydde.
-Før eg kjøpte Coverstitch-maksin, og sydde med tvillingnål, sette eg svært stor pris på at maskina kunne hjelpe meg å hugse at det stod tvillingnål i. Medan eg med JR1012 fekk eg nokre uheldige kombinasjonar av tvillingnål og sikksakk, var det med Pfaffen færre, eller kanskje ingen, tvillingnåler som knakk mot stingplata
-Knapphol syr den veldig enkelt
-Den er så tung at den ikkje hoppar og dansar eller sklir på bordet
-Den har applikasjonssaum som ser ut som spikermatte sett frå sida. Ikkje noko stor finesse å ha dette, altså, men saumen manglar på JR1012.
-Den innebygde overtransportøren; denne er omtrent alltid på, med mindre eg brukar spesialføtter som ikkje er kompatible med den.
-Maskina seier i frå om at det snart er tomt for undertråd
-Diverse syføtter; av dei eg er mest glad i er den opne applikasjonsfoten og “overlockfoten” (trur eg den heiter), sistnemnte er ein fot som har ein langsgåande kant som gjer at nåla har konstant avstand frå ein stoffkant.

Ei god symaskin er alstå meir enn berre mange pyntesaumar, og om Pfaffen nokon gong takkar for seg for godt, skal eg take fram denne lista før ny maskin blir kjøpt. Maskina har forresten også finesser som moglegheit til å lage sine eigne saumar frå grunnen av, og å setje saman element frå ulike saumar og lagre til ein ny saum. Men dette er funskjonar eg aldri har brukt. “Komfort”-lista kjem derimot til å bli lengre etterkvart som eg kjem på ting.

Kva likar du med di maskin?

Bukse montert med tape

Ikkje berre tape, altså, men eg har brukt tape i staden for knappenåler før sying :-). Mest for å teste ut ein ny sy-greie kjøpt på Ebay, nemleg “Wonder tape”: Dobbeltsidig tape som forsvinn i vask!. Ein rull med 9 meter kosta oppunder 50 kr inkl. frakt frå USA.

Tipset til tapen fekk eg på ein eller annan strikkeblogg då eg surfa etter tips om glidelåssying. Tapen gjer det lettvint å sy glidelås med fint resultat, ein berre tapar glidelåsen på slik at den ligg støtt under påsying. Veldig greitt! For å teste ut litt meir, kanta eg monstertruck-interlock-stoffet med Coverproen før eg tapa den svarte remsa på nabo-velourstoffet, og sydde saman (vrange mot rette). Ganske tungvinn måte å sy bukse på, fann eg ut.



Buksa er fora med lett ribb med ull.
Mønster:
Teikna med utgangspunkt i “trouser foundation”, str. 6 år. Buksa blei sydd for ei stund sidan, før eg fann ut at eg likar “slack foundation” mykje betre. Denne buksa her blei for djup i skrittsaumen)
Stoff:
-Beige/sandfarga velour frå Stoff og Stil
-Sydilla.no sin interlock med monstertruck
-Blå lett ribb frå Stoff og Stil
-Kanta med svart interlock frå Cetho Designs
-Stripete ribb kjøpt i Danmark