Hatt til svigermor

 

Ei i familien ønskte seg ein hatt til bursdagen. Det blei ein hatt etter mønster frå Burda (nr 7685), i babycordføyel frå Stoff og Stil (lilla var faktisk ein av fargane ho sjølv ønskte, og ikkje berre noko lilla-gale meg fann på ). Kuppelen på hatten (hattepull, ser eg Wikipedia kallar det…) er i eitt lag stoff. I bremmen er det eitt lag av det tykkaste, vaskbare strykeinnlegget Stoff og Stil hadde. Det er meg sjølv som er modell. Hatten er for stor til meg, og ser nok litt annleis ut på mottakaren.

Gute-underbukser

Eg har sydd noko underbukser tidlegare, men etterkvart kjøpt truser fordi tidsbruken pr. truse er litt for høg. Men nå har eg sydd underbukser igjen, fordi mottakaren av desse synest at strikket i kjøpe-underbukser er for stramt. Eg fann mønsteret i Ottobre nr 1, 2013. Mønsteret er greitt, men eg har smalna det litt inn bak. Dessutan syr eg med dobbelt stoff i gylfen, eg synest å hugse at det var enkelt stoff i mønsteret. Og så brukar eg FOE (foldover elastic) i staden for kva nå eit strikk det eigentleg skal vere i mønsteret.

Her er prototypen (glimrande prosjekt for restestoff ):

Vårens og sommarens jersey-genserar

Vanlegvis likar eg best å sy plagg av fleire ulike stoff. Mest fordi eg er glad i å blande, det gjev større kreativt spelerom, og blir gjerne meir fargar. Det har nokre fine bieffektar å ha dette som stil; Eg kosar meg med å sy av restebitar, og det er også meir økonomisk fordi stoff med prikkar og striper (eller einsfarga) er billigare enn stoff med digital print.

Jo fleire delar som skal syast saman, jo meir tid tar det. Så om det er knapt med tid eller ork/inspirasjon, blir det samme stoff overalt. Nedanfor er ei t-skjorte minstejenta skulle ha med i ein bursdag. Mellomstejenta trong genserar og lika stoffet, så då blei det ein genser til henne i samme slengen.

Godt lika, tynn jerseybukse

Ein fordel med å vere seint ute med blogging av plagg eg har sydd (denne sydd i februar i år), er at eg samtidig kan rapportere om plagget har blitt brukt eller ei. Denne buksa har 7-åringen vår brukt mykje. Både ho og eldstemann på 9 er glade i tynne bukser sydd av singel-jersey. Dvs. slikt stoff ein vanlegvis syr t-skjorter av.

Modellen kan likne på ei pysj-bukse, derfor vinyl-dekoren på låret som eit forsøk på å gjere buksa til noko anna. Vinylen er kjøpt hjå Sydilla og styke på med to prikkar på stykejernet (om eg ikkje hugsar feil), men den har løsna litt i kantane. Eg har styke den på igjen, og den har løsna på nytt. Usikker på årsak, enten stryketeknikk, eller at stoffet er for tøyeleg. Evt. at vinylen ikkje er god nok. Eg har forresten ikkje brukt Silhouette-maskina. Det går så myyykje fortare å berre finne nokre restelappar og klippe på måfå for hand enn å skulle finne fram PC, program, teikne, finne fram maskin og kutte.

Ribb nederst på buksene har eg på alle jerseybukser, av fleire grunnar. Blant anna gir dette ein fleksibilitet på storleiken, ein kan lage buksebeina nokså lange utan at dei subbar ned i bakken, og dermed tar det lang tid før barnet veks ut av buksa. Dessutan er det eit tydeleg krav frå niåringen i huset om at buksebeina skal samlast nederst med ribb, for han likar å trekkje sokkane rundt buksebeina.

Om du vil lese meir om bakgrunnen for denne typen bukser, kan du sjå eit eldre innlegg på bloggen her. Om du har lyst til å prøve deg på MØNSTERTEIKNING av ei slik bukse, kan du sjå dette innlegget.

 

Her er ei bukse eg sydde i full fart  seinare i vår. Eg tenkte den blei litt vel mykje pysj, men jenta på 7 har lika den godt, og har ikkje klaga over at ho har fått kommentarar frå andre barn.

Elefanten i rommet

Forrige innlegg var om jedikostymet som blei laga i samband med “karnevalsgudsteneste” februar i år. Morgonen etter, det vil seie søndag morgon, fann eg ut at eg skulle prøve å lage eit elefantkostyme, slik at mannen min også skulle ha noko kostyme på gudstenesta. Eit slags kostyme blei det, såpass vellykka at ein kunne skjøne at det var ein elefant, i allefall. Og mykje humring blei det i benkeradene rundt omkring!

Øyrene la seg litt bakover, så eg prøva å stive opp og jusetere litt seinare på dagen. Slik såg kostymet ut då eg var lei av å styre meir med det:

 

Når det gjeld framgangsmåte, kan eg kort fortelje at kostymet er bygd opp rundt ei slags indre “finlandshette” av stretch-jersey (frå Stoff og Stil, slik ein gjerne brukar til ribb-kantar). Det nokså laustsitjande blå stoffet er festa til denne indre hetta, slik at kostymet held seg nokonlunge på plass på hovudet.

Tips til full-fart-kostymesying

Eg ligg etter med blogginga, og nå har eg kome til februar og karnevalstid. Eldstegut ønska seg jedi-kostyme. I kyrkja der vi går er det blitt tradisjon at alle som har lyst, kler seg ut på gudstenesta den søndagen som fell saman med karnevalstid. Så laurdagen før brukte eg litt tid på syrommet.

Eg brukte 2 timar og 15 min, inkl. googling for å finne bilete av jedi. Korleis er dette mogleg? Syerfaring er selvfølgeleg av betydning, men bortsett frå dét:
-Vide, ganske “formlause” plaggdelar som ikkje treng å bli klipt nøyaktig.
-Rekkjefylgje ved sying som ikkje krev at stoffet er nøyaktig klipt (sjå lenger nede).
-Justering av lengde (på beina osv.) etter sying.
-Ikkje bruke tid på finish. I staden for å leggje opp kantane, syr eg langs kantane på vevd stoff med overlock-maskina. På dei strikka stoffa (dei brune) gjer eg ingenting med klippekantane.

Vil du vite meir korleis eg laga kostymet, kan du lese vidare.

 

Buksa var enklast å lage:

Eg la stoffet på golvet, eit måleband på og klipte slik figuren viser. Altså blir buksa lik framme og bak, men det gjer ikkje noko når den er såpass vid. (Dessuten blir øverste del av buksa gøymd under skjorta).

 

 

 

 

 

Skjorta blei også klipt utan mønster. Denne er ikkje like enkel å forklare på grunn av utstrakt bruk av skjønn, og på grunn av kragen og overlappinga. I staden for kan eg heller forklare korleis eg laga piratfrakk i fjor.

Her tok eg utgangspunkt i eit collegemønster-genser, dvs eit mønster til eit plagg eg visste kor stort var i forhold til guten.

 

 

 

 

 

 

 

 

Sånn ca slik klipte eg fyrst bakstykket (turkis er originalt college-mønster, mørkeblått pirat-bakstykke):

Altså: Ikkje så skrå skuldrar. Vidare halsopning. Djupare ermeopningar. Vidare rundt kroppen.

 

 

 

 

 

 

 

Etterpå brukte eg bakstykket som mal for å klippe framstykka (kombinert mørkeblå og rosa strekar) Ulikt: Djupare halsutringinga framme. Framstykka kryssar også midtlinja/er litt breiare framme for å kunne få litt overlapp.

 

 

 

 

 

 

 

 

Så var det ermane, då. Dei blei klipt omtrent som på figuren til høgre. Då eg laga piratfrakken, målte eg opp med måleband kor lang ermeopninga var (viktig: Ikkje mål ved klippekanten, men mål ei saummonnsbreidde innanfor klippekanten.) Og deretter sjekka på ermet at kanten på toppen av ermet var ca like lang.

Men om ein klipper meir på måfå i full fart, og ermet er litt breiare enn ermeopninga, kan ein justere dette mer saks etterpå. I allefall om ein syr ermet på symmetrisk. Skal forklare dette lenger nede.

Klipp ermet litt lenger enn du trur du treng, og kutt av ved prøving av plagget etterpå. På piratfrakken berekna eg litt for kort, vanskelegare å forlenge enn å forkorte…

Montering/sying:

Om du klipper på måfå og ikkje veit om mønsterdelane passar heilt saman, lønner det seg å sy kvar saum i to omgangar, fann eg ut då eg sydde jedi-kostymet. Start på midten eller der det er punkt som skal passe overeins (ved erme-påsying vil dette seie midten av ermetoppen an mot skuldersaumen). Sy saumen ut den eine retninga, og deretter frå midten og ut den andre retninga. Om stoffa ikkje er like lange, så ikkje snurp det eine stoffet saman for å få det til å passe. Klipp heller av det overflødige slik figuren nedanfor viser:

 

 

Då overdel og underdel var “grovmontert”, prøva eg det på barnet for å finne passe lengde på ermane og beina, og passe høgde på livet. Klipte av i ønska lengde. Kantane blei ikkje lagt opp, men eg sydde ein overlock-saum langs klippekantane.

Lang stinglengde gjer det raskare å sy, og i tilfelle du må sprette opp ein saum, tar det mindre tid med lengre sting (gjeld symaskin).

 

Mine forutsetningar når eg syr full fart-kostyme: -Stor tabbekvote, i verste fall blir det ikkje noko kostyme i det heile tatt -Kostymet treng ikkje tåle veldig mykje (vil kanskje ikkje tåle vask) -Stoff eg har råd til å mislykkast med. Typisk stoff som har lege i hylla lenge, utan at eg har funne noko å bruke det til.

 

Kostyme-sying er gøy! Berre dure på og sleppe å bry seg om dei små detaljane som vanlegvis tar tid! Ikkje bry seg om at det blir litt skeivt her og der!

Avenger-genser

Her er eit par genserar laga av jersey frå fjorårets stoffshopping på Jylland:

Om å få saumane til å treffe kvarandre

Når du syr to stoff saman på overlocken og du skal sy over to kryssande saumar: La den øverste saummonnen du skal krysse peike mot syfoten, og den nederste peike mot deg sjølv. Då vil syfot og transportør presse saumane mot kvarandre så dei lettare treff på samme plass.

Av og til har ein ikkje lyst til å brette saummonnen kvar sin veg, men heller vil ha dei samme veg. Då er ikkje Babylocken min så god, og eg synest veldig ofte at saumane møtest dårleg:

 

I kryssinga av sauman til venstre har eg vore heldig, medan kryssinga til høgre er det typiske når saummonnane ligg vendt samme veg. Eg syntest det fungerte mykje betre på den gamle Huskylocken enn på Imagine. Kom gjerne med tips til forbetring om nokon har. Er trykkfotpresset for høgt, kanskje?

Fleire jentekjolar

Samme mønster som drageryttarkjolen for nokre innlegg sidan.

Drageryttar-genser

Mellomstejenta på 7 år er glad i drageryttarstoffet eg kjøpte i Danmark i fjor (Kølkær).

Slik kan også ein babypysj vere

Barselgåve til eit vennepar.

Vårt tredje barn brukte nesten ikkje vanleg pysj det fyrste halvåret, ho sov i body med sparkepose rundt føttene. Det funka veldig fint, så sparka ho ikkje så lett av seg dyna, ein slapp lirkinga ut og inn av trange pysjbein og masse knepping oppetter pysjbein ved bleiskift om natta.

Det er ikkje så ofte eg syr nitalsopning til halsopning lenger, fordi den passar best for små barn. Og så små barn har eg ikkje sjølv lenger. Derfor moro å sy til andres små!

SoulBaby-jakke

Eit vennepar av oss fekk ein gut. Sidan mammen til guten er dirigent i det likale SoulChildren-koret, blei det ei “SoulBaby”-jakke til junior . Logoen gjekk lettare å lage i Silhouette studio-programmet enn frykta. Av “children” i opprinneleg soulChildren-logo, laga eg “b” ved å speglvende “d”. “a” fekk eg ved å rotere “e” 180°. “y” blei til ved å rotere “h” 180°. Og vips…

Jakka er sydd av ullfrotté frå Janus. Bomullsribb. Flocked vinyl heat transfer frå Silhouette.

Ny kjolemodell-favoritt

Kjolemønsteret er basert på eit grunnmønster i boka til Inger Öberg. Skjørtet er sydd av eitt lag ullfrotté og livet er av to lag singeljersey. I praksis bomullsjersey, sidan det var Drageryttar-stoffet jenta ville ha. Livet er vrangsydd utanom i ermeopningane. Rekkjefylgje i vrangsyinga: 1. Sidesaumar i skjørt. Sidesaumar og skuldersaumar ytterliv og fôr til liv. 2. Sydde dei to liva på kvar side av skjørtet, slik at saummonnen blir usynleg. 3. Halsribb vrangsydd via den eine ermeopninga. 4. Sydde ermeribbane på til slutt utan å vrangsy. Tips til vrangsying her, men i det steget der ein brettar til ytterstoff og fôr mellom fingrane, må ein også ha med ribben.

Gutebukser, mjuke og gode å gå med

Den fyrste buksa er i deileg “jeansjersey”. Lommene har eg sydd etter prinsippa i denne tutorialen. Tut’en er lang, men når ein har lært seg metoden, går det ganske radig.

Den andre buksa er sydd av krinkelull frå Janus, ei bukse tenkt til å ha som mellomlag på kalde dagar. Lommene er samme stoffet med vranga ut, kanta med FOE og sydd på i ein og samme operasjon. Eit forsøk kjappe lommer… Men med tykt, tøyeleg stoff, drar det seg ut og blir bølgete, sjølv med overtransportøren på.
Symaskina mi har verken differensialmating eller justerbart trykkfotpress. Så det einaste eg kunne kome på å spele på, var å auke stinglenda. Det hjalp  ein god del. Stinglengda på båe lommene er mykje lengre enn det ser ut til, men transportøren klarer ikkje trekkje stoffet nok framover.

Julekjole 2015: Med utgangspunkt i t-skjortemønster

Slik var mine kjære små kledd sist jol. Det var ikkje eldstemann sin tur til å få nye klede i år, som ein kan sjå på bukselengda. Derimot fekk jentene nye kjolar.

Minstejenta har fått ein enkel A-form-kjole som eg sette krage på og utvida ermane i retning “bishop sleeve”*.

Mellomstejenta i raud kjole har fått ein litt meir eksperimentell kjole. Etter å ha tenkt litt og laga ei skisse, fann eg fram eit mønster eg kunne “klippe og lime” i. Mønsteret blei endra omtrent som skissene viser øverst i innlegget. Velour blei i tykkaste laget for rynking, men eg har likevel forklart litt nedanfor korleis eg har laga kjolen fordi grunnprinsippa kan overførast på andre typer stoff og plagg.

For spesielt interesserte:

*Bishop sleeve vil seie at ermane er vidare jo lenger ned du kjem, og posete nedst. Øverst syr ein i ermet i ermeholet som vanleg utan noko rynking. I motsetnad til puffermar, som er fyldige øverst. Eg likar godt bishop sleeves, dvs, heller “bishop sleeve light”. Blir dei for vide nedst, blir det fort upraktisk. Her er ein tidlegare post der eg har eit bilete av korleis mønsterdelen til eit slikt erme ser ut. Og eit vaksenplagg med den type ermar ser du bilete av her.

“Making of”, den raude kjolen:
-Mønster –utgangspunkt: T-skjortemønster i boka “Mönster och konstruktioner för barnkläder” av Inger Öberg.
-Finne storleik: Eg tok utgangspunkt i dottera mi si overvidde, og la til ønska ledigheitsvidde (dvs forskjellen på barnets omkrins og plaggets omkrins). Eg hugsar dessverre ikkje kva for ledigheitsvidde eg brukte, men vil tippe det var ca 6 cm.
-Mønsterendringar: Smalna inn i livet slik at ledigheitsvidda var den samme rundt brystet og i livet. Livet på kjolen trur eg at eg la litt høgare enn jentas midje. Trakk frå litt nederst på bakstykket og la til litt på framstykket (men utan å endre lengda i sidene)
-Halsopning: V-hals med eit stivt belegg. Knepping med KAM-knappar ned til livet bak.
-Delt liv: Båd for enkel avslutning på knappestolpen, og for at eg kunne ha ein god del meir vidde i skjørtet enn i livet (i motsetnad til den lilla kjolen, som skrår jevnt ut, og dermed relativt liten forskjell i vidde oppe og nede). NB: Om ein syr i fast/stumt stoff, må ein la kneppinga eller glidelåsen gå lengre ned enn til livet, elles vil ein ikkje få kjolen forbi enten skuldrane eller hoftene.
-Ermane: Ikkje høgt prioritert, korte ermar er lettvint å sy.
-Rynker/drapering: Omtrent som på figuren øverst. Ved sying, rynka eg fyrst saman kvar haldel i øvre del av livstykket, sydde dei deretter mot kvarandre, forsterka saumen med eit tynt band.
-Mønster til skjørt, grunnprinsipp: lage rektangel med horisontal side lik nedre kanten på livstykka (eitt om gongen) og vertikal lengde lik skjørtelengde. Klippe arket vertikalt så ein får 4-5 søyler, spre dei ut i vifteform slik at dei akkurat rører kvarandre øverst. Teikne skjørtemønster utifrå forma ein då får.